ModaUroda.com.plWszystkie artykuły

Rękawiczki z jednym palcem czy pięciopalczaste dla dziecka?

Rękawiczki z jednym palcem czy pięciopalczaste dla dziecka?

Dla małego dziecka i na spokojne spacery w zimnie zwykle lepszym wyborem są rękawiczki z jednym palcem. Pięciopalczaste sprawdzają się wtedy, gdy dziecko potrzebuje precyzyjniej chwytać i potrafi wygodnie wsunąć każdy palec do osobnej przegrody. O wyborze decydują jednak także ocieplenie, dopasowanie i ochrona przed wilgocią — sam fason nie wystarczy.

W 30 sekund

  • Jeden palec: łatwiejsze zakładanie i wspólna komora dla czterech palców; dobry punkt wyjścia dla maluchów oraz dzieci, którym szybko marzną dłonie.
  • Pięć palców: większa swoboda ruchów przy chwytaniu łopatki, kijka czy innych przedmiotów, o ile rękawiczka nie jest zbyt sztywna lub obszerna.
  • Do śniegu: szukaj ochrony przed przemakaniem, wygodnego mankietu i pewnego trzymania na dłoni. Cienka dzianina w żadnym fasonie nie zastąpi rękawic przeznaczonych do mokrego śniegu.

Dlaczego rękawiczki z jednym palcem zwykle lepiej grzeją?

Rękawiczki z jednym palcem są dobrym punktem wyjścia na bardzo zimną pogodę: NHS Wales wskazuje, że zapewniają wtedy lepszą ochronę niż rękawiczki pięciopalczaste. W rękawiczkach potocznie nazywanych jednopalczastymi kciuk ma osobną przegrodę, a pozostałe cztery palce znajdują się razem.

Nie oznacza to, że każda rękawiczka z jednym palcem będzie cieplejsza od każdej pięciopalczastej. Cienki model dzianinowy może chronić słabiej niż dobrze ocieplony model z pięcioma palcami i osłoną przed wiatrem. Znaczenie ma cała konstrukcja: materiał zewnętrzny, warstwa izolacyjna, podszewka oraz to, czy rękawiczka pozostaje sucha.

Wspólna komora ułatwia też ubieranie małego dziecka. Nie trzeba trafiać każdym palcem w wąski tunel, choć nadal warto sprawdzić, czy kciuk znalazł się na swoim miejscu. Długie rozpięcie lub szeroko otwierany mankiet mogą ułatwiać zakładanie bardziej niż sama deklaracja odpowiedniego wieku na metce.

Kiedy pięć palców daje dziecku przewagę?

Rękawiczki pięciopalczaste pozwalają poruszać palcami bardziej niezależnie. Może to pomagać przy trzymaniu uchwytu, przenoszeniu drobniejszych przedmiotów czy korzystaniu ze sprzętu podczas zimowej aktywności. Korzyść maleje jednak, jeśli rękawice są bardzo grube, sztywne albo mają za długie palce.

Nie ma jednej granicy wieku, po której należy zmienić fason. Ważniejsze jest to, czy dziecko umie założyć rękawiczki i swobodnie z nich korzystać. Przedszkolak może nadal najchętniej nosić model z jednym palcem, a starsze dziecko wybierać go na mroźny spacer. Z kolei dziecko, które często zdejmuje rękawice, żeby coś chwycić, może skorzystać z lepiej dopasowanego modelu pięciopalczastego.

Warto rozróżnić potrzebę precyzji od zwykłego chwytania. Do trzymania szerokiej rączki łopatki często wystarczy wspólna komora. Zapięcie drobnej klamry może być trudne nawet w rękawiczkach pięciopalczastych.

Co wybrać na spacer, sanki i zabawę na śniegu?

Poniższe sytuacje pomagają wybrać punkt wyjścia. Ostatecznie rękawiczki dla dziecka trzeba ocenić także po przymiarce i sprawdzeniu przeznaczenia danego modelu.

Dobór fasonu rękawiczek dla dziecka do zimowej aktywności i warunków
Sytuacja Fason na początek Najważniejsze kryterium
Spacer w wózku w zimnie Z jednym palcem Ocieplenie, osłona przed wiatrem, brak ucisku
Spokojny spacer bez częstego chwytania przedmiotów Z jednym palcem Ciepło i wygodny mankiet
Sanki i turlanie się w śniegu Z jednym palcem lub pięciopalczaste Ochrona przed wilgocią i wsypywaniem się śniegu
Zabawa łopatką, wiaderkiem i foremkami Pięciopalczaste, jeśli ułatwiają chwyt Elastyczność i dopasowanie do uchwytu
Krótkie wyjście w łagodną, suchą pogodę Dowolny wygodny fason Ocieplenie dobrane tak, by dłonie się nie pociły

Dziecko siedzące w wózku porusza się mniej niż dziecko biegające po śniegu. Z kolei podczas intensywnej zabawy dłonie mogą się spocić, a wilgotna podszewka pogarsza komfort po zwolnieniu tempa. Dlatego jednej pary nie zawsze da się równie dobrze używać podczas wszystkich zimowych wyjść.

Dopasowanie sprawdź w ruchu

Za małe rękawiczki ograniczają ruch i mogą uciskać dłoń. Zbyt duże przesuwają się, utrudniają chwyt i łatwiej zsuwają się podczas zabawy. Rozmiar przypisany do wieku traktuj jako wskazówkę; jeśli producent podaje wymiary dłoni, porównaj je z pomiarem dziecka.

Przymiarkę najlepiej wykonać z kurtką, z którą rękawiczki będą noszone:

  1. Ułóż prawidłowo palce i kciuk. Podszewka nie powinna być skręcona ani zbierać się pod dłonią.
  2. Poproś dziecko o otwarcie dłoni i zaciśnięcie pięści. Materiał nie powinien mocno napinać się na palcach ani ograniczać ruchu.
  3. Podaj przedmiot podobny do używanego na dworze, na przykład rączkę łopatki. Sprawdź, czy dziecko potrafi go utrzymać bez zsuwania rękawiczki.
  4. Połącz mankiet z rękawem kurtki. Przy uniesieniu rąk nadgarstek powinien pozostać osłonięty, a zapięcie nie może uciskać.
  5. Poproś dziecko o samodzielne zdjęcie i ponowne założenie rękawiczek, jeśli będzie robiło to w przedszkolu lub szkole.

Nie kupuj dużego zapasu rozmiaru wyłącznie z myślą o kolejnym sezonie. Szczególnie w modelach pięciopalczastych puste końcówki palców utrudniają obsługę przedmiotów. Jednocześnie palce nie powinny być ciasno dociśnięte do końca rękawiczki.

Materiał i ocieplenie: czego nie mówi sam wygląd?

Miękka, puszysta rękawiczka nie musi dobrze chronić przed wiatrem ani mokrym śniegiem. Przy wyborze warto oddzielić trzy funkcje: zatrzymywanie ciepła, osłonę przed warunkami zewnętrznymi i odprowadzanie wilgoci z wnętrza.

Dzianina bywa wygodna na suche wyjścia, ale jej odporność na przewiewanie i przemoczenie zależy od składu oraz konstrukcji. Polar również występuje w różnych odmianach; sam w sobie nie jest gwarancją ochrony przed mokrym śniegiem. W rękawicach do zimowej zabawy przydaje się warstwa zewnętrzna przeznaczona do kontaktu ze śniegiem i wilgocią.

Opis „wodoodporne” warto sprawdzić w dokumentacji konkretnego produktu. Ochrona zależy także od szwów, stanu materiału oraz tego, czy woda nie dostaje się przez mankiet. Sam skład surowcowy lub obecność membrany nie opisują wszystkich właściwości gotowej rękawicy.

Ocieplenie powinno umożliwiać swobodne zginanie dłoni. Jeśli dziecko musi mocno ściskać uchwyt, bo gruba rękawica stawia opór, wygoda chwytania może być słaba mimo odpowiedniego rozmiaru. Pomaga elastyczna konstrukcja i powierzchnia dłoni, która nie ślizga się na używanych przedmiotach.

Schnięcie i pielęgnacja też wpływają na wybór

Po zabawie sprawdzaj wnętrze rękawiczek, nie tylko ich zewnętrzną stronę. Suchy w dotyku materiał na wierzchu nie oznacza, że podszewka i ocieplenie również wyschły. Wąskie przegrody modeli pięciopalczastych mogą utrudniać dostęp do wilgotnych końcówek, ale o czasie schnięcia decydują też grubość, materiały i możliwość otwarcia rękawicy.

Praktycznym rozwiązaniem na częste wyjścia jest druga sucha para. Pozwala zmienić rękawiczki po przemoczeniu i pozostawić pierwszą do pełnego wyschnięcia.

Sposób prania i suszenia dobieraj do metki oraz instrukcji producenta. Nie każdy model można suszyć na grzejniku, w suszarce bębnowej czy wywracać na lewą stronę. Nadmierne ciepło może uszkodzić elementy konstrukcji, a wyciąganie wszytej podszewki utrudnić ponowne ułożenie palców. Wyjmowany wkład warto wyjmować tylko wtedy, gdy przewidziano taką możliwość.

Najlepszy wybór to para, w której dziecko potrafi się bawić, a dłonie pozostają suche i komfortowo ciepłe. Jeśli podczas wyjścia pojawia się ból, drętwienie albo wyraźne zblednięcie skóry, przerwij zabawę i przejdź do ciepłego miejsca. NHS wymienia drętwienie, zmiany koloru skóry i pęcherze wśród objawów odmrożenia. Przy podejrzeniu odmrożenia skorzystaj z pomocy medycznej; utrata czucia z obrzękiem i pęcherzami wymaga pilnej pomocy.

O autorze

Karolina Wolska

Karolina Wolska — redaktorka ModaUroda.com.pl. Zakres tematyczny: uroda, pielęgnacja skóry i włosów, kosmetyki oraz makijaż. Artykuły wyjaśniają sposoby użytkowania produktów i pomagają odróżnić codzienną pielęgnację od problemów wymagających konsultacji ze specjalistą.

Wszystkie artykuły →
Więcej artykułów w kategorii Moda dziecięca →